Bakır Kelimeler Şiiri - Muhammed Mustafa ...

Baggy kotlarımın içinde sakladığım o eski mahcubiyet,
Saçlarım uzadıkça kısalıyor sanki alnımın secdesi.
Toplantılarda global vizyon diyen ağızlarda sakız,
Ama ruhumun yarısı hâlâ o tozlu rahlelerin gölgesi.

Halise, bakışların bir mülteci kampı kadar sarsıcı,
Ben bu plaza ışıkları altında, kılığım müsait bir casus...
Selahaddin görse, "Kudüs nerde?" diye sormaz bile,
Çünkü bizim Kudüs’ümüz artık Instagram postlarında rehin.
Beyaz yakamın altında sakladığım o görünmez muska,
Batı’nın rasyonalitesiyle Doğu’nun o derin vecdi...
Arada kalmışlığın o sinsi ve yapışkan ağrısıyım ben;
Elimde Starbucks bardağı, ayaklarımda Alman marka Sneaker'larim, dilimde yarım yamalak bir istiğfar ve içimde bir boykot fikri,
Sümme hâşâ...

Proposal yazarken Halise, parmaklarım titriyor bazen,
Sanki bir ihanet mektubu hazırlar gibiyim atalarıma.
Senin o ismindeki "ihlas" olmasa,
Kim inandırır beni bu dünyanın gerçek olduğuna?
Wolf Cut saçlarım ile sünnete uyduğum şüpheli.
Öğle aralarında sushi, akşam ezanında bir "eyvah" sesi;
Modernite dedikleri, ruhun üzerine çekilen o ince, o zarif deri.

Selahaddin gelse, bizi bu plaza girişlerindeki turnikelerde bıraksa,
Kimliğimizi okuturken utanır mıyız acaba o tunç çehresinden?
İngilizce terimlerle ambalajlanmış bu büyük yalan,
Doğu’nun o mahzun yetimliğiyle çarpışıyor her sabah.
Bir yanda performans kriterleri, deadlinelar,
Bir yanda secdede alnıma değmeyen o tozlu, o uzak sabahlar.

Biz ki atları unutup plazaların asansörlerine bindik Halise,
Şimdi hangi katın hangi ofisinde saklıdır bizim o kayıp vatanımız?
Çünkü İslam benim için güzel ve asil olan her şeyin diğer adı,
Öyleyse Halise, söyle bana; ben bu asil olanın neresindeyim?

İki Dünya arasında bir sarkaç, bir Error kaydı, bir yabancı...
Kendi içimde boğulurken dışarıya "İyi Çalışmalar" dileme sanatı.
Bir yanım Batı'nın kibri, diğer yanım Doğu’nun bitmeyen yası...
Turnikeden kartımı okutuyorum Halise, yeşil ışık yanıyor ama ben halen dışarıdayım.