renk renk açmıştı gönlümün çiçekleri
birer birer konmuştu bahar kelebekleri
hep böyle görürüm bakınca
fırtınalar sürükledi ateş topunu
ne çiçek kaldı ne kelebek
ne gece belli ne gündüz
her her karanlık
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta