Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
hayatı asla anlamaz
dert dergahına girmeyen
insanlıkta yer alamaz
baktığı halde görmeyen şair yusuf değirmenci
değerli dost bu dörtlükte bu güzel şiir için benden olsun
Kısa öz ve gerçek...Kutlarım......
Kutluyorum Dost.
Saygıyla.
Kısa ama anlamı kocaman bir çalışma,sizi yürekten kutluyorum hocam,saygılar.
o güzel yüreğe selam olsun tam puan ile selamlıyorum..
Kısa ve öz harika kutlarım
İnsanın en büyük zaaflarından biri din..
Yani;
Ruhsal, ikinci ve sonsuz bir dünyanın varlığına inanmak adına kendine bilinçaltı basısı uygulayan tek varlıktır insan..
Aşk..
Ve,
Şöhret..
Yani;
Kariyerizm..
Görme engelli olmadan, bakar kör olmak da yine insanın vicdansızlaşması ile doğrudan ilişkilidir ki;
Bu da yine, insanın kendi zaaflarına yenik düşme nedenleri ile igili..
Saygılarımla.. + Tam puanımla Sn Muş..
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta