Bakan Gözlerin Şiiri - Mehmet Ay 2

Yanıp da kavrulsam, bir ot misali,
Yine de umudum, bakan gözlerin.!
Kerem’i geçmişim, Mecnun ahvali,
Ruh ile bedenim, yakan gözlerin.!

Dünyamı kurmuşum, tartanım sensin,
İçimde Figanı, yapanım sensin,
En son nefes, içte kalanım sensin,
Suçları başıma, yıgan gözlerin.!

Bir ehil aradım, aklı başında,
Berhüdar ol dedim, ergen yaşında,
Kar yağdı başıma, zemher kışında,
Bırakmaz yakamı, yağan gözlerin.!

Uykumu bırakmaz, gece boyunca,
Rüyamı aralar, gece olunca,
Dilimden düşmüyor, aşk’ı bulunca,
Sıkar da suyumu, döken gözlerin.!

Ben aşkı bulmadım, gözünde gördüm,
Rengine aldandım, içinde yandım,
Bu böyle olacak, böyledir sandım,
Aklımı başımdan, alan gözlerin.!

Gayrı kar etmiyor, bin türlü fikir,
İligim kurudu, kalmadı zikir,
Kime ne desem ki, suçluyum zahir,
Yaşları gözümden, çalan gözlerin.!

Miadı laf kar etmiyor, azizim,
Dön öte bak desem, yürek kırgınım,
Gözlerin yoksa, dünyada yalnızım,
Dünyayı başıma, yıkan gözlerin.!
25.01.25 / Saat 22,57
MİADI (Mehmet AY)