o sonbaharda
aşkımız ekildiğinde yüreklerimize
tatlı sızılı acılar
kanattı göz bebeklerimizi
bakışlarımızla
kızdın bana nereden çıktı bu aşk
ben düz yolumda giderken diyordu
ürkek kaçışların
sonra niye kaçtım sanki diye
kendi kendini yiyişlerin
benimse şaşkın bir heyecan
sarmıştı benliğimi
bak sevgili
aşkımız
zaman mekan yaş tanımayan
muhteşem bir senfoni
dinlemek ve yaşamak ötesi
bir duygu bu
adına aşk denilen
bak sevgili
sen benim tanrıya mecburiyet dilekçemsin
yüreğimde kavrulan ruhumun serzenişisin
sadece sen dediğimsin
benim dünya ahret eşimsin
sevgilimsin
Kayıt Tarihi : 20.4.2016 12:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!