Bak Bozarmış DURUYOR 🍂
Bak bozarmış ana yurdun dağları
Garipçe yüzüme bakıp duruyor.
Güz gelmişde yaprak dökmüş bağları
Derdini derdime katıp duruyor.
Bir bilinmez hallerim var yürekte
Birikti ahvalim bekler etekte.
Dostlar avcı olmuş hepsi sürekte
Rast gele tetiği çekip duruyor.
Değirmene girmiş gönül öğülür
Bazan kaba bazan ince döğülür.
Bin pişman olmuş durmaz dövünür
Ezilmiş oluktan akıp duruyor.
Gecenin efkârı ağır geliyor
Derttaşım hiylebaz eksik bölüyor.
Ayarsız diliyle yüze gülüyor
Bozgunu ateşte yakıp duruyor.
m.Tatlıtürk/Bozgun
08.01.2024 Babayağmur
Kayıt Tarihi : 17.06.2026 04:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
boZguNaşık köyünü, doğduğu topraklari özler, ancak uzunca bir süre hastalanır gidemez, ordan çıkan duygularla ozanca bir iclenis...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!