Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Şiirin hikayesini dinleyip tekrar okuduğumda, sanatın hayatımızdaki her ana entegre edilebileceğini bir kez daha fark etmiş oldum. Ayrıca, bir yabancıdan gelen herhangi bir iyiliğe karşı gösterilen minnet, iki tarafın da aklında iyi insanların hâlâ yaşıyor olduğunu hatırlatan ümit vadedici bir anı olarak yeşerir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta