Denizi görüyorum; önümde bir defter, masanın üzerinde...
Kalem elimde; sanki çizeceklerim var, yoksa sadece edam mı?
Kalem isterse yivlenir kağıda, defter isterse tutar mürekkebi.
Masa isterse devrilsin! Umrumda değil.
Telaşlı garsonla bakıştım; isteğim var sandı, halbuki kastım seyir.
Bir su getiriyor ki bedava, deniz suyu da değil! Rüyada mıyım?
Mutlu bir melankoli,
Hafif serin mor bir hava,
Issız bir okyanus, sisli bir ova,
Bir yaz akşamı asfalt bir yol,
Sobanın içinde sönük bir kor...
O tatlı tatsızlığı sen onlara sor.
Bir düzine insan hatırlayaydı seni,
Eder miydi bir nefes daha?
Son nefesimde bir ıslaklık,
Hayat kokuyor hâlâ.
Gözlerim kapanıyor,
Açılacakmışçasına.
Yine buradayım, tek başıma.
Sessiz bir infilak, pasif bir cereyan...
Yine neredeyim belli, belirsiz.
Hoş değil bu mahal bensiz.
Ama hep gecikir o bilmiş dost.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!