Yağmur indi yapraklara, toprak aldı rayihâ,
Damlalarda huzur gizli, gönlüm oldu bir deryâ,
Bir elimde sıcak çayım, bir elimde seyr ü safâ,
Şinanay yavrum şinanay, gönül başka bir hülyâ.
Bahçe yolu çamur olmuş, iz bırakmaz ne araba,
Gökyüzünden dökülürken rahmet iner sevâba,
Bir yanım der “keyif sür”, bir yanım der “eyvah bana”,
Şinanay yavrum şinanay, düştüm tatlı bir hesâba.
Şakır şakır yağmur yağar ağaçların dalına,
Serinlik çökmüş toprağın yorgun düşen hâline,
Mahsur kalmak dert mi şimdi bu rahmetin ayağında,
Çay dumanı karışıyor yağmurun türküsüne.
Kimi kaçmış sağanaktan kuru duvar altına,
Ben razıyım şu bahçenin ıslak huzur tahtına,
Bir tebessüm saklı kaldı bulutların bahtında,
Şinanay yavrum şinanay, gönül döndü bahtına.
Der ki Mahrumi: “Rahmet bazen yağmur ile gelir yar,
Kimi yolda dert ararken kimi yağmurda bahar,
Bir bardak çay, bir yağmur ses… dünya denen ne kadar?”
Şinanay yavrum şinanay, ömür dediğin bu kadar.
Ömer Çağlın
Kayıt Tarihi : 18.05.2026 16:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
