Kalbi hoş olanın, yeri bellidir
Sevdayı verde kalpde erisin
Her daim yoldaşın, gerçek velidir
Menzile ulaşan, aşkın terisin
Dost düşmanla yalnız, günlerce geçtik
Seninle ben sonbahar
Günlerinde tanışdık
Bu alemden gitmeden
El ele dolaşmıştık
Unutmadım seni ben
Oysa seni çok iyi biliyorum
Göğsüme açtığın yara yaparmış
Geçmişe masumiyet diliyorum
Hepsi aşkı öğretene kadarmış
Son zamanda sensiz geçen yıllarım
Ağıtlarımı yerle gök duysa
Belki cana gelirdi kalbimde
Sevdamı saran acın can buysa
Bir ateşdir yar aşkın gönlümde
Beni terk edip gidene deyin
Sensiz geçen şu günler sevdamın ikliminde
Bilmem nasıl geçti kaçıncı mevsim
Hüzün çökmüş içime
Yağmurda donmuş sesim
Yaprakların kopuşu
Dile
Ne dilersen dile sen
Verir elbet istersen
İşte hakikat dersen
Karşılıksız seversen
Buna gönül verirsen
İlişkiyi tutan,aşka saygıdır
Hakkı inkar eden,insan kafirdir
Sevgi yaşayanda, doğan kaygıdır
Saygı yitincede,aşk misafirdir
Sevenden beklenen,gelmezse üzer
Rüyalarda gördüm,ağlar dururum
Ölümü yok eden,sevenim de var
Azraile karşı, bitmiş gururum
Aşkı yaşatmaya,fermanın mı var
Gönlümdeki yara,sensiz söküldü
Nasıl bir sevdaymış içerim yanar
Özlemler içinde kaybettim seni
Sevenin göğsünde yarası kanar
Aşkının zehiri yok etti beni
Dilerim tanrıdan umut yok olmaz
Esir kaldım gönlünde,atsız mezar taşıymış
Gece rüyalarımda,inan benden ıraktı
Oysa sesini duydum,sevdan bana aşıymış
Aşkın benim kalbimde,kötü rehin bıraktı
Öylesine yalnızım,kendimi aşamadım
-
Ömer Faruk Tonbul
Tüm Yorumlarbu şşirlerin bir kitap haline dönüşmesini isteririm güzel ve manlaı anlamlı dizlerden oluşmuş şiilerdir