Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Esen rüzgarlarda,uçuşur iken
Sarı yeşil yaprak,olurmuşsun sen
İnsanlığa sebep,aşkı yaşarken
Sevdamı yutacak,ölümüsün sen

Sevgiyi taşıyan,bedenler bomboş

Sessizlik keskin rüzgar,yalayıp da geçermiş
Sensiz geçen zamanı,bilmem nasıl yaşadım
Zemheri vurgunun da,yüzünüde seçermiş
Yalnızlık bir uykuymuş,ölümü aşamadım

Çok şey vardı gönlünde,bunuda biliyorum

Sokaklar boşalmış
Kaldırımlar yerinden oynamış
Yıkılmış tüm beklentim
Üst üste çoğalmış acılar
Özümde sabrediyorum ama
İsyanın ilk hareketleri bunlar

Nasıl özlemeyim, ben öyle yari
Hakkın gölgesinde, yattıktan sonra
Aşkı bir ateşse, tutulmaz varı
Gülün dikeninden, koptuktan sonra
Bahattin Tonbul
5.1.2013

Bir başka dünyaya, gidiyor isen
Neden söylemedin, giderken bana
Elveda etmeden, ölüyor isen
Sevgi dolu aşkla, koşardın bana

Senin gibi başka, olacak düzen

Kuş yuvası çizdin,evimiz gibi
Çok da küçük oldu,isteğin yeni
Bana dokunsanda,deliler gibi
Bahar kadar güzel,koklasam seni

Sen olsan yeterde,bitsin o ahım

Çok azarım
Yok yazarım
Çocuk değilim ama
Aşkın mezarını
Sevdiğimin yüreğine kazarım
Dolanırım ayaklara

Kederle bürünmüş,sensiz gökyüzü
Bulutlara isyan,sevene eşlik
Bu hazin inşleyiş,topraksız yeryüzü
Yağmurun her biri,kırbaça eşlik

Karalar bağlıyor,bağrına düşen

Ben sana tutkunum, yürekten hemi
Kız ben seni alıp, nere kaçayım
Tek başına almış, çayların demi
Sensiz umutları,kime saçayım
Bahattin Tonbul
7.8.2012

Kaderi giderir, gönülü açar
Allah dostu ile, aşkı ararsın
Hikmetin sahibi,olmaz hiç naçar
Özünü dinleyip, kime sorarsın

Rahmanın sözünü, candan dinlesek