buğu gibidir kadınlar,
çehrelerini aydınlatan bir ışık yansa, kıvılcımlarını tutarlar.
şiir kokarlar, buram buram,
ud namesidir mırıldanışları,
katrelerine kıyamazlar.
gönülleri semadır onların,
şebnemleri-saklar uyuyan kundaklarında.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta