Bir karınca yuvasıydı
Kumlukta çer çöp demeden
Soğuk yağmur damlaları düşerken dereye tepeye toprağa
Biraz çavdar biraz yulaf belki giden yıllarla bir avuç buydaya,
Yaz güz delisine, kavruk gevreğine, düz kontak çarşı boşaltıp donatarak,
Kavruk gevreğine, taptazecikten göverip yeşeren
Taç yapraklarında yağmur damlaları düşüp demlenirken
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta