Van da çarşıda bir sokağımız vardı bir de dükkanımız
Sokağın başında da ihtiyar baharatçı babamız
Kaynardı sobasının üstünde isli demlikte tarçınlı çayımız
Muhabbeti ve sevgisiyle unuturdu dertlerini esnafımız
Konuşunca nasihat ve tecrübeleri ders gibiydi Veli Babanın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta