Bahar sökümü Şiiri - Sıtkı Gökmen

Seni deli bir bahar esintisi söktü,
Aldı,
Habersiz yakalandım,
Bahar sökümüne.
Oysa ben
Kendimi sana demirlemişken,
Çapalarım bile tutmadı,
Seni bende.

Yelkenlerim yetmedi,
Sana yetişmeye,
Bir anda yakalandım,
Jüpiter’in öfkesine.
“Bizim hiç sönmeyecek yıldızlarımız var,
Biz asla yıkılmaz kaleler gibiyiz,” derdin.

Ama seni deli bir bahar esintisi ansızın aldı,
Artık yoksun.
Bizden yalnızca bir nefes kaldı geride.
Çırpınan,
Tutunamayan,
Dağılmış yaprakların arasından
Bana dönen.

Ankara 22/06/1988 02:15 (Geçmişin defterinden)