Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Allah kitab-ı keriminde " YERDE VE GÖKLERDE BULUNAN HER MAHLUK ALLAH'I HAMD İLE TESBİH EDERLER LAKİN SİZ ONLARIN NE DEDİKLERİNİ ANLAYAMAZSINIZ!" buyuru Mehmet bey kardeşim. O sesler musiki değil mahlukatın kendi lisan-ı mahsusalarıyla yaptıkları hamd ve şükürleridir.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta