9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Güneşin ilk ışıkları, ısıtırken pencereyi,
O platodaki gövde, kırağıyla kaplanmıştı soğukta...
*
Nice küçükler, kahkaha atarken sokaklarda,
O yamaçta meşe, kımıldamıyordu kar altında...
*
Akşam yemeği için, toplanırken haneler,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta