Az yol var önümde
Güneş kar topluyor masmavi ayazlarda
Çocuklar şarkılar mırıldanıyor sokaklarda
Az yol var önümde
Az zaman
Dik yamaçlardan şiirler yuvarlayacağım ayaklarınızın dibine
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kelamı güzel dost, yüregine sağlık...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta