Bahane Şiiri - İsmail Akyüz

bahane

durmadan değişse de mevsimler
geçse de haftalar aylar birer birer
ömrüm giderek tükense de
yine de boşa yaşanmıyor günlerim
dünyanın bu zamansız harmanında
güneşi bende görürüm her döngüde
hiç şikâyetim olmaz payıma düşenden
sevinçli ilk bahar akşamlarım olur
gülümser yeni yetme çiçekler
bir bakarım ılık bir zamane yeli
kendiliğinden eser deli deli
içime çekerim dingin sessizliğimi
her nefeste kapanır gözlerim usul usul
bir gök kuşağı sarılır ısıtır bedenimi
sıcaklığını anımsarım kokunu
umutlarım yeniden tomurcuklanır
yaprak yaprak açılır çiçeklenirim
menekşe olurum gül olurum
kök salarım susuz saksılara
karışırım pembelere beyazlara
gün görmemiş sevdalara benzerim
sorarım kendime neden derim
bir yanıtım olmaz hiçbir zaman bilmediğim
saklarım yüreğimden öğrenmesin isterim
ondandır bu buruk sessizliğim

bahar bu görünse uzaktan da olsa azıcık
hoş geldin bile diyemeden alelacele
toprağın taze kokusunu duyarım
havanın değişimini hissederim
suyun tadı dudaklarıma düşer
güneşin sıcaklığı tenimde yerleşir
sarmaşık gülleri çiçekleniverir
çiçek kokuları sarıverir her yanı
kozasından uçuverir masum bir kelebek
yeni kanatlanan minik bir kuş öter
bir sokak kedisi yavrular kuytuda
o ilk çırpınışların zamanıdır gelen
canlanışların cesur sesleridir
susturulmuş dudakların aralanması
bastırılmış yüreklerin yeni isyanlarıdır
bir çiçek tohumunda saklı özgürlüğün
toprağa düşmüş sessiz çığlığın dönüşüdür
kırılır paslanmış ağır bukağılar
küllenmiş kor alev alev tutuşur
yeniden gülümser insanlar
ilkbahar işte adı üstünde
bu mevsim olmazı oldurur
hele böyle vakitsizce gelişi
her kıpırdanış sebebim olur

aklıma sığmayan bir hayal yeşeriyor
yaşamı güzellediğim günlerin içinden
sessizce yükselen bahar kendini gösteriyor
bir bir yeni hayata açılıyor serpilen çiçekler
bir dere kenarından uçup geliyor kelebekler
gözlerimin içine bakarak gülümsüyorlar sonra
değişiyor yaşam sanki yeni bir bedene giriyorum
anadan doğma üryan hissediyorum
güneşin göremediğim ışıkları altında
estikçe yüzüme ılık yelin tüm yalınlığı
bir mutlu deliliğe düşüyorum
bağır bağır oluyorum bu aykırı dünyada
kafam güzelleşiyor taze bir iyimserlikle
her şey daha bir çekici geliyor sanki
içimde yeniden yükselen tarifsiz sevinç
birden beni terk eden aksi karamsarlığım
sanki aklımdan ne geçerse
ne istersem olacakmış gibi
en olanaksız hayallerim bile
öylesine yakınım ki
hani elimi uzatsam dokunacağım
öylesine hafifim ki
sanki kanatlanıp uçacağım
düşünmeden hemen şimdi
seni istesem olacak sanki
ne güzel böyle yaşamak
neredeyse yüreğim duracak

bahar da bir bahane işte bana
anımsamak için yaşanmışlıkları
bir özlem bir alışmışlık işte
zamanla unutulan ne dersen de
yaşıyormuşsun da yaşamıyormuş gibi
güneş batmış da batmamış gibi
yokmuşsun da varmışsın gibi
umursamıyorum yine de
ben varım diyorum yaşıyorum
hayatın seslenişini duyuyorum
ölünmüyor ayrılıklarda artık biliyorum
bir bunu öğrendim geçen onca zamanda
önceleri bir tuhaflık hissediyorsun bir boşluk
dolmayacak sanıyorsun üzülüyorsun
sonra su yatağını buluyor yine
yaşamlar değişiyor bizler değişiyoruz
her şey olacağına varıyor zaman geçiyor
mesela yüreğim yeniden çarpıyor
bir kadının yüzündeki gülümseme için
buna seviniyorum ne kadar sürerse diyorum
kalan ömrüm kadar belki de bilmiyorum
a ma hiç korkmuyorum zamansız ayrılıklardan
bir de artık acımıyor durup dururken
yalnızca anımsamalarım oluyor
ama hep aynı yerde takılıp kalıyor o kırık plak
gülümsüyorum her defasında
sanki yeniden seni istiyor gibi hissediyorum
buna da dünden hazırım biliyorum