Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
1983 Giresun; ilk soluklarımı 'ağlamadan' aldığım yer. Bilmiyorum, belki de yaşam boyu dökeceğim gözyaşlarının habercisi idi bu sessizlik. 2010; hala nefes almaya devam ediyorum; en çok da mısraların arasında.
