Bağlıyor beni Şiiri - Murat Ülkü

Nereden baksam da hep haklı çıkar
Yaptığım hatalar özümü yakar
Deli gibi sevsem kaderim yıkar
Bir yüzük urganla bağlıyor beni

İsyan ettim bitsin dedim bitmedi
Ömrümü harcadım yine yetmedi
Ben ondan gittim de o vazgeçmedi
Kabus oldu çöktü ömrüme benim

Bir kuyu kazdım ki çıkması derin
Varlığı düğümdür, suyu da serin
Sessiz çığlıklarla dolarken yerin
Gölgesi yasaklı sevdiğim benim

Yollar yokuş oldu dizlerim yorgun
Hayaller toz duman sözlerim durgun
Bir liman beklerken ruhum hep sürgün
Rüzgarda savrulan gönlümdür benim

Ne zaman güldüysem kursak da kaldı
Sevdiğimden sevgim bin sitem aldı
Kaderin karası hep beni buldu
Bu halim sevdamda lekemdir benim

Suskunluk dilimde ağır bir pranga
Düştüm en sonunda o kara sevdaya
Sığınacak yer yok içimdeki yangına
Sönmeyen közlerim derdimdir benim

Aynalar yabancı simalar solgun
Yıllar geçip gider her yanım yorgun
Bir hata uğruna kurbanım bugün
Aşk candan sökülen gülümdür benim

Biter mi bu çile sonu görünmez
Gidenler döner mi geri bilinmez
Küllenen ateşe bir su verilmez
Kaderin elinde oyuncak benim

Sabırla bekledim güneş doğar mı
Karanlık geceyi ümit boğar mı
Bir gün bu yüreğim huzur bulur mu
Buz misali bu ömrüm eriyor benim

Aha geldim gidiyorum çilem bitmedi
Diyemedim sözümü vaktim yetmedi
Garip Murat der ki kimse gitmedi
Yalnız bir ölüm sonumdur benim