Bağlaç Şiiri - Kasım Kobakçı

Kökleri hayli derin tümce, özleşirken bulanıklığını siliyor;
Virgülün duruşundan, kim haberdar?
Vurgusundan özneye, ses gerek,
Anlam kazansın diye, imlası özel.
Kipleri, geçmişi teğet geçiyor,
Ne vakit, anlatım bozukluğu sezilse,
Satırlarında, yazım kılavuzuna uyulmuş,
Bir lügat bulmuş, mürekkep yutuyor,
Kalemine uç, hecesine soluk şart.
Bulunmayınca, en satırbaşında dahi kimsesiz,
TDK’laşmadan duramadığı,
Üzerinde, tez savunma kürsüsü,
Türkoloji boyunca, sabrını sınıyor,
Söz; bir yüklem hatrına, kaç bağlaç...