Bağır Biraz Şiiri - Fatih Çakıcı

Kendi sözünü yuttun
Herkese yer kaldı senden
Acıdan yanan dilin
Sus pus
Seni bekler çilen

Her “tamam”ında eksildin
Bir çizik daha attın kalbe
Sen bile kendine küsken
Kim sarılır ki sana böyle

Yorgunsun
Omzun düşük
Her gülüşün yarım
Sönük
Başını kaldır
Bi’ bak
Kim kalmış senden başka boynu bükük

Uzaklaş biraz
Kendine yaklaş
Senden çalan her şeyden vazgeç
Bırak
Uzaklaş biraz
Aynaya bak da
“Ben de varım” de
Sesini kısma (bağır biraz)

Herkesin yükünü taşıyıp
Kendi yolunu unuttun
Bir tebessüm dilenirken
Gözyaşına boğuldun

İyisin
Fazlası fazla
İyi yürek çabuk yorulur
Önce sen
Sonra onlar
Bu kural bozulursa
Sen savrulursun

Yorgunsun
Omzun düşük
Bir gülüşün yarım
Sönük
Başını kaldır
Bi’ bak
Kim kalmış senden başka boynu bükük

Uzaklaş biraz
Kendine yaklaş
Senden çalan her şeyden vazgeç
Bırak
Uzaklaş biraz
Aynaya bak da
“Ben de varım” de
Sesini kısma

Uzaklaş biraz
Dibe batmadan
Yaralarını okşa
Kabuklar kanar
Uzaklaş biraz
Senden taşmadan
Kendine sarıl
Dünya beklesin (bırak)

Uzaklaş biraz
Kendine yaklaş
Senden çalan her şeyden vazgeç
Bırak
Uzaklaş biraz
Aynaya bak da
“Ben de varım” de
Sesini kısma (bağır biraz)