9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Doğanın kucağında filizlenen, o narin fidanlar,
Ezilmeden gövdeniz, o zalim ve sert basan adımlarla,
Bir dolu gibi, hüzün yaprağınıza ağırlık vermeden,
Yağmura çevirin yönünüzü, neme daldırın kökünüzü,
Taptaze bir nefes versin, o damarlarınıza şu toprak,
Solup gitmeden önce, terinizle büyüttüğünüz bağınız.
*
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta