Bağdagül Şiiri - Nuri Ulufer

BAĞDAGÜL

Peştamalı takıp gider ahıra,
Her tarafı kol ederdi Bağdagül
Mal, davarı katar idi nahıra,
Her bir işi hallederdi Bağdagül

Haktan sürmeliydi kirpiği, kaşı
Ot, saman, tozuydu hep üstü başı
Bazen karışırdı terle gözyaşı,
Damla damla sel ederdi Bağdagül

Heybeyi vurunca küheylan ata
Derdi gamı katar idi fırkata
Yemek yapıp götürürken ırgata
Bizim evi yol ederdi Bağdagül

Çok severdi koyun kuzu gütmeyi
Can atardı ot yığmaya gitmeyi
Bulağın başında sohbet etmeyi
Muhabbeti bol ederdi Bağdagül

Sabahtan kalkardı saatin beşi
Tandır yakıp yapar fesselli pişi
Yün tarar, bir yandan eğirir teşi
Halı, kilim, çul ederdi Bağdagül

Eksik olmaz kor ocakta, köz çayı
Her yemekte vardı komşunun payı
Birbirinden farksız on iki ayı
Her bir yılı dol ederdi Bağdagül

Ne makyaj bilirdi ne de bir boya
Entarisi basma, yazması oya
Giyinip kuşanıp gelince toya
Can Nuri’yi del ederdi Bağdagül