Kurşun değil gül koydum tüfengime bu sefer
Sen sevgili düşmanın kendi tetiğini çek
Çünkü benim tüm gövdem zırhtır gözlerim miğfer
Namlundan ölüm çıkmaz belki zarif bir çiçek
Soyluydu düşmanlığın başın dağlar gibiydi
Hırıltılı göğsün ki mamur bağlar gibiydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta