Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok etkileyici ve başarılı..anlamlar yükletilen muhteşem bir şiir..tebrikler Hasibe Hanım
imgeler manaya uygun seçilince muhteşem ifadeler beliriyor mısralarda...
Bacası dumanlı ne kadar sık durdu değil mi?...
sevgilerimle..
kaleminiz daimi osun hoş dizeler
Bacası dumanlı evdir bedenim..... Kısa ama özlü bir anlatım... kutlarım.... Umarım o duman ebediyete kadar tüter... saygılar........
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta