aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
İnsan hem melek,hem şeytan.Ne mutlu kendini insan bilip insanlığa kıymayanlara.............
Sen Bensin Ben Sen
Baktım dünyanın, penceresinden,
Her dört bir yanda, gördüm kendimi.
Aldım aşımı, tenceresinden,
Aynı hamura, kardım kendimi.
Var olan ahirinde, önünde,
Baktım, ben beni gördüm sonunda.
Aradığım zat, tenim canında,
Kafesle cana sardım kendimi.
Uzak sanmıştım, cananı cana,
Oysa benden de yakınmış bana.
Aşkın oduna, ben yana yana,
Mekân-ı yâre, sürdüm kendimi.
Hüseyin, özün köz, nida ile,
Nazın kesretinden feda ile,
Sözün şiddetinden veda ile,
Ulu Umman’a verdim kendimi.
Hüseyin Celep
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta