Yaşayıp bu günleri görecektin,
Ailemizi terk etmeyecektin,
Sen gittin gideli çok şeyler oldu,
Baharımız güz, güzümüz kış oldu.
Canım babam soğuk nefesine hasretim,
Günlerce aylarca yollarını gözlerim,
Yüz hatlarını hafızama ezberlerim,
Güçsüzüm, tâkatim yok; çözüldü dizlerim.
Gör bak, şimdi halimizi,
Arar olduk kendimizi,
Mazide söylediğin gibi,
Yenemedik fendimizi.
Uzun seneler olmasına rağmen,
Gitmiyorsun hayalinle beynimden,
"Babanı unut artık" deseler de,
Sökemezler ruhunu kalbimden.
Dün gibi hatırlarım öğütlerini,
Bir başka özledim azarlarını,
Hele sevgiyle diktin mi gözlerini,
Benim için çok büyüktün, sen baba.
Kayıt Tarihi : 29.05.2026 22:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
11 yaşımda babamı kaybettim, 59 yaşında olmama rağmen hâlâ unutamıyorum, bir yanım kırık, bir yanım eksik.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!