Dokuz sene önce bugün
Herşeyden habersiz
Ailemi özlüyordum gurbette
Bir an,
ev doldu.
Bavulum hazırlandı apar topar
Ankara'ya yol göründü
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yalın, duru bir anlatım...duygu yüklü bir şiir okuudm kaleminizden... dilerim daim olsun yürek sesiniz :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta