Babama Şiiri - Zayi Murad

Sisli gecenin puslu sabahı,
Gamlı yüreğin gizli günahı.
Gizleyemez günahları avuntu sevaplar,
bastıramaz sesini bu karanlıklar.
Ayrılırken dünyadan yarım kalmıştı hayatı.
Son sözleri değildi bu iniltili feryatlar.
Bir borcu vardı çocuklarına.
Doğrulmak istedi.
Kalkamadı ayağa,
tutunmak istedi
düşüverdi yatağa.
Kohroldu sonra,
titreyen elleri gözyaşlarını silmek için çabalarken
cansız bir beden bırakmıştı ruhu geriye.
Sonrası mı!
Sonrası;
tek kişilik mahşerde acı bir sessizlik...