Zamanın değirmeninde öğütülmüş bir gönül ile
Doğduğu topraklara
Aşina bir ruh olduğunu anladı sonradan.
Ruhunda mevcuttu, yaşadığı sokağın kaldırım taşları.
Dost meclislerindeki kahkahaları belirliyordu,
Gününün anlam ve önemini.
Sınırlarını evinin bahçesi belirliyordu,
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta