Görmüyor insan etrafında olup bitenleri,dert başa düşünce.
Görünmüyor insana neşe, hüsran içine gark olunca.
Üşüyor inciden nazik cancazın kendi kışında.
Soluyorsun farkındasın soluduğun hicranı,
Ve sen biliyorsun sonunda ölümün en acımasız kaçınılmazlığını.
En ücra yerindesin şimdi ayrılıkların.
Tek-tek dökülüyor hayat ağacından insan nusubetleri.
Meydan mI verirdim bu ayrılığa?
Bilseydim bu kadar zor olduğunu.
Bilseydim dünyanın böyle karanlık,
Bilseydim bu kadar dar olduğunu.
Dilimden sıçrayan bir kıvılcımın
Devamını Oku
Bilseydim bu kadar zor olduğunu.
Bilseydim dünyanın böyle karanlık,
Bilseydim bu kadar dar olduğunu.
Dilimden sıçrayan bir kıvılcımın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta