BABAM
yüzünde
rüzgârın unuttuğu coğrafyalar vardı
her kırış,
bir dağın suskunluğu gibi derindi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ne yazık ki bir çok değerler, elden gitmeden yeterince değerlendirip layık olduğu tarzda takdir edilemiyor Şahin bey.
Hayırlı sınavlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta