Kırk iki yaşındayım, ilk defa babam elimi tutarak gezdik.
Kaydırakta kayan çocuklar gibi gönlüm şendi. Biraz da utangaç.
Hiçbir çocuk kalmasın benim gibi şen olsun babasıyla.
Ağzında şeker, cebinde paran olmazsa dahi çocuğum; elini tutsun baban.
Yıkılmak,ezilmek her gün biraz daha
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları
Devamını Oku
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta