Sen Rahmeti Rahman'a yürüdün ya Babam,
Koca bir dağ ansızın yıkıldı sanki arkamdan.
Öyle hızlı götürüyorlarmış ki seni,
Sanki melekler uçuruyormuş,kanatları nurdan.
Nasıl dayanacağız özlemine bilmiyorum,
Ve senin sesin, "kuşlarım" diyişin olmadan.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




mekanıcennet olsun.özür dilerim uzak kaldım uzun zaman bu mekanlardan sabırlar diliyorum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta