Demirden bir duvar örmüş kendine
Kıramasın kimseler, kendi eli bile
Bir gül bahçesine dalmak gibidir
Dikenlerle dolar bütün bedenin
Anlatılmaz kokulara gark olur ciğerlerin
Ellerini kanatır dikenler, yüreğini acıtır
Gözlerini sel sel eder çağlatır...
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta