Sırtımı yasladığım gökyüzüydün, mavisini çekip aldılar,
Şimdi hangi duvara değsem, ellerim kimsesizlikten üşüyor.
Yıkıldı üstüme o heybetli gölgen, benide öylece bıraktılar,
İçimde bir yer var baba, her gün biraz daha ölüyor inan.
Hasretin, paslı bir bıçak gibi bilenmiş sabrıma...
Seni bir tabuta değil, soluksuz kalan ciğerime gömdüler.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta