Babam Şiiri - Deniz Gece Mavisi

İçimde tarifsiz bir an,
Kemiklerimin etimden ayrıldığını hissediyorum.
Solumda yokluğun,
Sağımda hasret; adı ne bu acının?
Babam.

Bugün önümden geçti kefenle bir kadın.
Sen geldin aklıma.
Buz gibi elini tutuşum,
Ruhum bedenime sığmıyor.
Ansızın bana toprak olan babam,
Hasretin solumda saplı bir bıçak.

Yiyorum, içiyorum.
Mevsimler, aylar, yıllar geçiyor.
Acın milim azalmıyor.
Çaresizlikten haykırdığım, bağırdığım anlar geçmişimde toz bulutu gibi.
Ölümü yakasında taşırmış dünyaya gelen her canlı.
Sen taşımasan olmaz mıydı?

Acının bir resmi,
Bir ismi,
Bir kokusu var mı bilmem.
Ama her yağmur yağdığında istemsiz akıyor gözyaşlarım.
Ve o toprak kokusu,
Toprak sevdiklerimizi aldığı için mi bu kadar güzel kokuyor, babam?
10.03.2026 11:00