Bin kere gelsem yalan dunyaya,
Yine de sen ol isterdim babam.
Helal lokma ile evlatlarına,
Kol kanat geren işte bu adam.
Yoktan var etti, elde yok iken.
Yedirdi bize, kendi aç iken.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta