Ah, çocuk yüzlü, masum, tertemiz yanım,
Ne kirli eller dokunmuş yüzüne senin.
Kaskatı olmuş bakışın, asılmış suratın,
Aynaya baktığımda gözlerimden utandım.
Cam gibi bakardın, şimdi kan çanağı gözlerin,
Şarkılar söylerken zehir dolmuş dillerin.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta