Bahçemde babadan yadigar gôzüm gibi baktığım incir ağacı meyvesini vermeye başladı, biraz üzgün topluyorum hergün sonbahar müjdecisi incirlerimi, mahallenin çocuklarına dağıtırdı hatırlıyorum o gittikten sonra bahçe duvarı çôktü kapısınıda ben sôktüm, evin direği çatladı ocakta sônmeye başladı ağırdan, bir ben kaldım resimlerdeki babama benzeyen birde gece kondu kaldı duvarları babam kokan.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta