hani her sabah kalkar kalkmaz yatağimizdan ilk önce derizya anne babam nerde hep duyduğumuz oğlum baban işte
akşami beklemek varya elimde bazen bir oyuncak bazende merakli bir bekleyiş
acabalar sari veriyor içimizi acaba akşam babascim ne getirir bana
cocuk akli işte buyuyunce babam gibi olacağim derdim kendime
nerden bileyimki yaşamak buyumek kiyameti yaşatacak
sanirdimki babam hep benimle kalacak hiç toprak olmayacak
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta