Baba. II
Baba,
seninle başlayan bir yol vardı çocukluğumda,
taşları bile terinle yumuşamış,
çivisi gevşemiş kapılar senin adımlarınla dikilmişti yeniden.
Her günün sabahı senin alın çizginde uyanırdı,
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta