Kardaş , kardaş babamdan yazmaya kelamın bitti mi
Baba dediğimde gök kubbemiz dayandığımız dağın erimeyen karı halil ibrahim sofrasının bitmeyen bereketi giderken iki damla yaş bırakıp geçti gitti
Üzerimdeki kol kanat gölgesinde ferahladığım kos koca bir çınar idi
Babalar bazen dağlar kadar sert ovalar kadar geniş pamuk kadar yumuşak
İzin ver hey ağam ben de gideyim
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma
Devamını Oku
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta