Baba Şiiri - Muhriz Onur Sağaltıcı

Babamı mezara koydum
Tabutun ucunda boynum
Tutuldu durmayan zaman
Büsbütün dışında toprağın
Bağırmak istedim, uyan

Nurlar içinde uyuyan
Ey öğreten adam, yiğit
Ez toprağı durma eğit
Bir bedenin köklerinden
Yer bulacak salkım söğüt

Eksilmesin binbir öğüt
Mermer taşı olsun sesin
Şiir senin mürekkebin
Gözler aksın kurumasın
Dinlesinler sevdiklerin

Dualarla dolan derin
Göğü ışığınla parlat
Bıkma kendin hatırlat
Ben ölmedim ölen tendir
Yanındayım ben, de evlat