Okunuyordu sabah ezanları,
Yine ben, başucunda,
Kuru bir sandaliye tepesinde,
Sabaha dek yapa yalnız.
Çökmüştü uykunun ağırlığı,
Göz kapaklarıma,
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
