Hayat toz pembe hayallerin olduğu, acımasız bir buhran değil midir?
Aşklar, kör bir fırtınanın ortasında,
Mutluluklar ise, yaban dehlizlerinde gizli değil midir zaten.
Biz gülümsemeye aç bir nesil olarak büyümüşüz, aşkın rehasını çoktan kaybetmişiz.
Ulaşmak istediklerimiz, her dönemeçte ve her fırsatta bizi pusuya düşürmüş.
Gecenin karanlığı, acımış bir çay kadar kötü ve berbat bir tat bırakmış hayatımıza.
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta