Hayat toz pembe hayallerin olduğu, acımasız bir buhran değil midir?
Aşklar, kör bir fırtınanın ortasında,
Mutluluklar ise, yaban dehlizlerinde gizli değil midir zaten.
Biz gülümsemeye aç bir nesil olarak büyümüşüz, aşkın rehasını çoktan kaybetmişiz.
Ulaşmak istediklerimiz, her dönemeçte ve her fırsatta bizi pusuya düşürmüş.
Gecenin karanlığı, acımış bir çay kadar kötü ve berbat bir tat bırakmış hayatımıza.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta