(b)ölümler4 Şiiri - Barış Kaya

Sözler keskin, geceler kırık cam,
Birbirimize savurduğumuz her cümle
yarım kalmış bir vedaydı.
Oysa susabilseydik…
Belki kalbimiz,
dilimizden daha çok merhamette kalırdı.

Feryatların hâlâ kulağımda,
Öfkenin arkasına saklanmış
o tanıdık sıcaklıkla.
Ben seni kaybederken,
aslında kendimden de
bir parça eksilttim.

Haklıydık belki, ikimiz de,
Ama aşk, haklı çıkmak için
fazla narin bir şeydi.
Kırdık…
hem de en sevdiğimiz yerden.
Onarmayı hiç öğrenmeden.

Şimdi geceler uzun,
Ve sen yokken bile
seninle dolu.
Adını anmıyorum, ama
sessizliğim
seni benden daha çok söylüyor.

Eğer bir gün rüzgâr sana uğrarsa,
Bil ki hâlâ içimde bir yer
seni affetmeye değer,
seni özlemeye devam eder.