Mevsimlerden sonbahar
saat gecenin yarısı
yine zifiri bir karanlık ve soğuk bir sis çökmüş
Bir ben bir Mehtap birde yıldızlar uyanık
Sokak lambaları bile sönmüş
Sesizliğin sesi bile duyulmuyor bu gece
Sanki ben hariç tüm şehir ölmüş
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta